Θέμα: + Μεσσηνίας ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (φωτ. 3)

Ὁ ἔπειτα Ἐπίσκοπος Μεσσηνίας Γρηγόριος ὡς Ἱερομόναχος, σέ χοροστασία τοῦ Ἁγίου Πατρός Ματθαίου Α', τό ἔτος 1949, στήν Ἱ. Μ. Παναγίας Κερατέας. Διακρίνεται μεταξύ τῶν Ἐπισκόπων Πατρῶν Ἀνδρέου καί Θεσσαλονίκης Δημητρίου (μόλις διακρινομένου).

Θέμα: + Μεσσηνίας ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (φωτ. 2)

Ἀπό τήν χειροτονία τοῦ Ἱερομ. Γρηγορίου σέ Ἐπίσκοπο Μεσσηνίας, τό ἔτος 1958 (Παρεκκλήσιο Ὁσίων 99 Πατέρων, τῆς Ἱ. Μ. Μεταμ. Σωτῆρος Κουβαρᾶ).

Θέμα: + Μεσσηνίας ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (φωτ. 1)

Ὁ Ἐπίσκοπος Μεσσηνίας Γρηγόριος, ἀπό τούς παλαιούς πατέρες τῆς Ἱ. Μ. Μεταμορφώσεως, ἀναδείχθηκε Ἐπίσκοπος τό ἔτος 1958. Ἀσκητικός καί λόγιος, μετά ἀπό ἀξιόλογη πνευματική πορεία, ἀτυχῶς τό ἔτος 1995 ἡγήθηκε τοῦ Σχίσματος τῶν 5 πρ. Μητροπολιτῶν καί προήδρευσε τῆς Συνόδου πού δημιούργησαν. Μετά τόν θάνατο τῶν πρ. Ἀττικῆς Ματθαίου, πρ. Φθιώτιδος Θεοδοσίου καί πρ. Κοζάνης Τίτου καί τήν ἀνεξαρτητοποίηση τοῦ πρ. Θεσσαλονίκης Χρυσοστόμου, χειροτόνησε μόνος σέ Ἐπίσκοπο Θηβῶν καί Λεβαδείας τόν ἀρχιμ. Ἀβράμιο Μπαλτσάκη καί στή συνέχεια τόν ἀρχιμ. Παῦλο Καραγκούνη σέ Ἐπίσκοπο Ἀττικῆς καί τόν ἀρχιμ. Νεκτάριο Τσίκουρα σέ Ἐπίσκοπο Λαρίσης. Ἀργότερα, χειροτόνησε σέ Ἐπίσκοπο Θηβῶν τόν Ἱερομ. Χρυσόστομο Κατουνακιώτη, τόν Ἱερομ. Κοσμᾶ Σκρέτα σέ Ἐπίσκοπο Τρίκκης καί τόν Ἱερομ. Ἰγνάτιο σέ Ἐπίσκοπο Φθιώτιδος.

Ἀπεβίωσε τό 2009 ἐκτός ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας.
Ὁ Κύριος νά ἐλεήσει τήν ψυχή του, μεμνημένος τῶν ἀγώνων του.

Θέμα: + Βρεσθένης ΛΑΖΑΡΟΣ (φωτ. 20)

Ἡ Ἱερά Μονή Μεταμορφώσεως, ὅπως τήν κατέλειπε στούς πνευματικούς του ἐπιγόνους ὁ μακαριστός Ἐπίσκοπος Λάζαρος, μέ τό λαμπρό Καθολικό, τά τέσσερα Παρεκκλήσια στίς γωνίες τοῦ συγκροτήματος καί τίς πτέρυγες ὁλοκληρωμένες.

Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Θέμα: + Βρεσθένης ΛΑΖΑΡΟΣ (φωτ. 19)

Ἀπό τήν προσκύνηση τοῦ νεκροῦ τοῦ ἀοιδήμου Ἐπισκόπου Λαζάρου, ἔξω ἀπό τήν κεντρική πύλη τῆς μονῆς, πρίν τόν ἐνταφιασμό του (ἡ μονή εἶναι ἄβατος γιά τίς γυναίκες).

Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Θέμα: + Βρεσθένης ΛΑΖΑΡΟΣ (φωτ. 17)

Παραλλήλως πρός τό κτηριακό ἔργο ὁ μακαριστός Ἐπίσκοπος Λάζαρος ὡς Ἡγούμενος ἐπετέλεσε καί σημαντικό πνευματικό ἔργο. Ἀπό τῆς ἐκλογῆς του σέ Ἡγούμενο (1955) καί προηγουμένως ἀπό τῆς χειροτονίας του σέ Πρεσβύτερο (1948), ἀκόμη καί μετά τήν ἀνάδειξή του σέ Ἐπίσκοπο (1973), μέχρι καί τῆς κοιμήσεώς του (1989), λειτουργοῦσε καθημερινά στή μετάνοιά του ὡς ἁπλός ἐφημέριος, ὥστε οἱ Κληρικοί ἀδελφοί τῆς Μονῆς νά εἶναι ἐλεύθεροι στήν ἐξυπηρέτηση τῶν ἀναγκῶν τῶν διαφόρων ἐνοριῶν ἀνά τήν χώρα. Μέ τό θυσιαστικό του παράδειγμα καί τό γνήσιο μοναχικό του ἦθος, ἤλκυσε στή μοναχική πολιτεία πολλές ψυχές, ἔκειρε δεκάδες μοναχούς (ἐπί τῶν ἡμερῶν του οἱ ἀδελφοί ἦσαν περί τούς 70) καί ὁδήγησε στό φρικτό Θυσιαστήριο πολλούς νέους Κληρικούς.
Ἐπί τῆς ἡγουμενίας του στήν Ἱ. Μ. Μεταμορφώσεως ἔλαβαν χώρα σημαντικά γεγονότα τῆς ἱστορίας τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅπως χειροτονίες Ἐπισκόπων (τό 1956 – 57 καί τό 1973) καί Συνάξεις – Συνέδρια τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου (κατά τήν περίοδο 1979 – 1989, μέ τήν εὐλογία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί τήν συνεργασία τοῦ θεολογικοῦ δυναμικοῦ τῆς Ἐκκλησίας).
Κοιμήθηκε εἰρηνικά τήν 5η Σεπτεμβρίου 1989. Ἡ κηδεία του τελέστηκε στή μετάνοιά του, χοροστατοῦντος τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἀνδρέου, συμπαραστατουμένου ὑπό Ἀρχιερέων κ. ἄ. Κληρικῶν. Ἐνταφιάστηκε πίσω ἀπό τό Ἱερό Βῆμα τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς, δίπλα στόν Ἐπίσκοπο Τριμυθοῦντος Σπυρίδωνα, ὁ ὁποῖος ἐπίσης διετέλεσε Ἡγούμενός της.

Θέμα: + Βρεσθένης ΛΑΖΑΡΟΣ (φωτ. 16)

Ἅγια Θεοφάνεια τοῦ ἔτους 1989. Ὁ μακαριστός Ἐπίσκοπος ΛΑΖΑΡΟΣ ἐπί τῆς ἐξέδρας τοῦ Ἁγιασμοῦ, μετά τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀνδρέου καί (ἐξ ἀριστερῶν) τῶν Διακόνων Ἀνδρέου Σύρου καί Δαμασκηνοῦ Πετρογέγα καί τῶν Ἀρχιμανδριτῶν Παύλου Καραγκούνη καί Κηρύκου Κοντογιάννη.